Mühr- e Kelam
Ruhumdaki kederi silmeliyim, Bedenime işlemiş kirleri yıkamalı, Kalbimdeki kötülüğü atmalıyım, Hakk – ı Ölüme yürümeden. Sahi kaç baharı geçirdik bu kirle, Kaç bembeyaz kışa, bulaştırdım bu halimle, Korkuyorumdur belki? Huzurun kıyısında cennetten bahçeleri haketmediğimden. Sakın sorma bana! Ne bugünü ne dünü ne bir sonraki günü Ay düşüyor bak! Ölüm kusuyor gece, Eğer sorgularsak hayatın yaşanmışlıklarını Nerde son bulur hayatımız? Dur! Yapma ölüme karşı gelme sevgilim, Unutma dünya fanidir, aşk baki kalabilir, Sadece sil günahlarını, arın püri pak şekilde İşte o zaman dudaklar mühr – e kelam olabilir, sebepsizce Unutma tüm güzellikler içinde, korkulan seninkisi Aşka sarhoş – u bedevi olmakmış aslında benimkisi Senmişsinde haberi yokmuş kalbimin sahibi Sanki olsa aklım durmazmış gibi