Mühr- e Kelam

Ruhumdaki kederi silmeliyim,

Bedenime işlemiş kirleri yıkamalı,

Kalbimdeki kötülüğü atmalıyım,

Hakk – ı Ölüme yürümeden.

Sahi kaç baharı geçirdik bu kirle,

Kaç bembeyaz kışa, bulaştırdım bu halimle,

Korkuyorumdur belki?

Huzurun kıyısında cennetten bahçeleri haketmediğimden.

Sakın sorma bana! Ne bugünü ne dünü ne bir sonraki günü

Ay düşüyor  bak! Ölüm kusuyor gece,

Eğer sorgularsak hayatın yaşanmışlıklarını

Nerde son bulur hayatımız?

Dur! Yapma ölüme karşı gelme sevgilim,

Unutma dünya fanidir, aşk baki kalabilir,

Sadece sil günahlarını, arın püri pak şekilde

İşte o zaman dudaklar mühr – e kelam olabilir, sebepsizce

Unutma tüm güzellikler içinde, korkulan seninkisi

Aşka sarhoş – u bedevi olmakmış aslında benimkisi

Senmişsinde haberi yokmuş kalbimin sahibi

Sanki olsa aklım durmazmış gibi